روزهای قشنگ بارانی

باز هم قلبي به پايم افتاد

باز هم چشمي به رويم خيره شد

بازهم در گيرودار يك نبرد

بازهم از چشمه لبهاي من

تشنه اي سيراب شد

بازهم درآغوش من

رهروي در خواب شد؛در خواب شد

بر دوچشمش ديده مي دوزم به ناز

خود نمي دانم چه مي جويم در او

عاشقي ديوانه مي خواهم كه زود

بگذرد از جاه مال و آبرو

او شراب بوسه مي خواهدز من

من چه گويم قلب پر اميد را

او به فكر لذت و غافل كه من

طالبم آن لذت جاويد را

من صفاي عشق مي خواهم از او

تا فدا سازم وجود خويش را

او تني مي خواهد از من آتشين تا بسوزاند

تا بسوزاند در آن تشويش را

او به من مي گويد اي آغوش گرم

مست نازم كن؛كه من ديوانه ام

من به مي گويم اي ناآشنا

بگذر از من؛من تورابيگانه ام

آه از اين دل؛آه از اين جام اميد                  

عاقبت بشكست وكس رازش نخواند

چنگ در دست هر بيگانه اي

اي دريغ؛كس به آوازش نخواند