روزهای قشنگ بارانی

چشمهایت را اقیانوس اشک می برد و من در تمنای چشمهای بارانی ات

خودم را به سرنوشت مبهمت گره می زنم

تو پر می شوی از من  و شاید هم لبریز

و من خالی تر

اقیانوس چشمهایت هم خشک می شود

می دانم باید بروم

 این گره را بگشایم باید

ولی دست و دلم می لرزد

می ترسم

از سقوط احساس بی دریغم 

چشمهایم را اقیانوس اشک می برد

کسی نیست

در تمنای چشمهای بارانی ام خودش را به سرنوشت مبهمم گره بزند .

******************************

مهربانا

با من از عشق مگو

عشق را گم کرده ام من در تمنای رسیدن

آنقدر گشتم که دیگر نیست از عشقم خبر

از همین است که نمی خواهم شوم عاشق دگر

عشق از من می گریزد

دوست داشتن با دل من یک غریبه است

تو برو

دیگر نگو از عشق من با دل سخن

که من آن ترکم که رسوایم در این دیر کهن

نگذار این عشق در جانت کند ریشه چنان

که شود روزی تنفر ریشه هارا وا کنان .